ลำดับเหตุการณ์การชนและอัปบางของเรือตอนที่ 1

วันที่ 14 เมษายน 1912 เวลา 22.00 น. วิทยุแจ้งเตือนครั้งสุดท้ายจาก เรืออาร์เอ็มเอสแคริเฟอร์เนีย ถึงภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ในเส้นทางของไททานิค ในขณะที่เรือ แคริเฟอร์เนีย ต้องหยุดเดินเรือเนื่องจากถูกล้อมด้วยก้อนน้ำแข็ง

เวลา 23.39 น. เจ้าหน้าที่เสากระโคงแจ้งว่าพบภูเขาน้ำแข็งอยู่ข้างหน้าเรือ เจ้าหน้าที่ได้เดินเครื่องถอยหลังและหันหัวเรือไปทางขวา แต่ด้วยความเร็วของเรือและหางเสือที่เล็กกว่าตัวเรือมาก เวลา 23.40 น. เรือชนกับภูเขาน้ำแข็งซึ่งทำให้เกิดรอยแผลยาวจนถึงห้องเครื่องที่ 5 จากการตรวจสอบระบุว่า เรือสามารถลอยลำอยู่ได้ถ้าส่วนหัวถูกน้ำท่วม 4 ห้องแรก ถ้าท่วมห้องเครื่องที่ 5 น้ำจะไหลท่วมเข้าที่ชั้น F และไหลเข้าสู่ชั้น E

เวลา 24.00 น. ของวันที่ 15 เมษายน 1912 น้ำเริ่มเข้าท่วมส่วนชั้น E ผู้โดยสารชั้นสามเริ่มได้ยินข่าวลือว่าเรือจะจมแต่ก็ไม่มีใครเชื่อ

เวลา 24.05 น. ส่วนหัวของเรือเริ่มเอียงน้ำเข้าท่วมมากขึ้นในชั้น E กัปตันเริ่มสั่งให้เจ้าหน้าที่เตรียมเรือชูชีพไว้และแจ้งผู้โดยสารชั้นหนึ่งก่อนแต่ก็ยังไม่มีใครออกมาเนื่องจากอากาศภายนอกติดลบ เวลาราว 24.15-24.20 น. วิทยุโทรเลขของไททานิคได้รับการตอบรับสัญญาณความช่วยเหลือจาก เรือคาร์พาเทีย ซึ่งอยู่ห่างจากไททานิคราว 200 กิโลเมตรโดยจะใช้เวลาราว 4 ชั่วโมงในการเดินทางมาถึงไททานิคแต่วิศวกรแจ้งว่า ไททานิค ยังลอยลำอยู่ได้ประมาณ 2 ชั่วโมงเท่านั้น

เวลา 24.25-24.30 น. กัปตันแจ้งให้ผู้โดยสารชั้นหนึ่งอพยพโดยเรือลำแรกถูกปล่อย โดยให้ผู้โดยสารผู้หญิงและเด็กลงเรือชูชีพก่อน ซึ่งเรือชูชีพนั้นมีเพียง 20 ลำ เท่านั้นซึ่งน้อยกว่าจำนวนผู้โดยสารบนเรืออย่างมาก